Valentijnsdag is net voorbij, dus waarom er dan nu nog een blog aan wijden? Omdat ik er stiekem de hele dag toch mee bezig ben geweest. Ik heb nooit zoveel met deze dag gehad en vond het altijd een uit Amerika overgewaaide, overgewaardeerde, commerciële dag. Natuurlijk vond ik het wel leuk als mijn lief die dag iets bijzonders deed, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik er dol op ben om verrast te worden of iemand anders te verrassen en daar is deze dag natuurlijk heel goed geschikt voor. Net zoals Sinterklaas en verjaardagen of wat mij betreft, alle dagen van het jaar!

Sinds drie jaar heeft Valentijnsdag echter wel een extra dimensie voor mij gekregen en is het een dag die me aan het denken zet. Op 14 februari 2008 werd namelijk mijn scheiding ingeschreven bij de Burgelijke Stand van de gemeente waar ik 9 jaar eerder trouwde en was ik vanaf dat moment officieel gescheiden. Wrang? Ironisch? Verdrietig? Geestig? All of the above, alhoewel mijn eerste reactie toen een lachbui was, omdat het juist op Valentijnsdag had plaatsgevonden. Scheidingen zijn altijd verdrietig, helemaal als er kinderen bij betrokken zijn, maar voor mij betekende de scheiding ook het begin van een nieuwe fase. Een verse start. Het verdriet had al genoeg aandacht gekregen in de jaren daarvoor en kwam later ook nog wel eens buurten, maar op dat moment was er vooral opluchting dat alles afgerond was.

Maar waarom ben ik sindsdien toch meer bezig met Valentijnsdag en waar houdt mijn geest zich dan mee bezig? Niet met de spannende vraag of ik verrast wordt door een potentieel lief, want die is niet in the picture (voor zover ik weet). Ook niet met dagdromen over een nieuwe prins in een witte convertible. Maar waarmee dan wel? Dit jaar realiseerde ik me plotseling dat dit een dag is waarop ik (on)bewust aan het filosoferen ben over wat ik van liefde vind of beter gezegd wat ik over liefde voel. Niet over liefde in het algemeen, maar specifiek over liefde tussen twee partners. En ik merk ik dat ik hier gemengde gevoelens over heb.

Ik hoor jullie nu denken: “Duh Einstein, dat is niet zo gek als je gescheiden bent…” en de kans is groot dat jullie daar helemaal gelijk in hebben, maar ik was toch wat , niet geheel aangenaam, verrast. Vandaag las ik deze tweet van @1TweetStory: “Gul is de lach, groot haar snapper. Ze begrijpt zijn tekortkomingen, onrust en lust. Daarom neemt hij de draak in haar er met liefde bij”. Deze tweet en het verhaal erachter raakte me. Ik vind dat het laat zien hoe mooi liefde tussen twee mensen kan zijn. Dus ik geloof absoluut in de liefde, maar merk dat ik twijfel of ik dit ooit weer zal voelen of wil voelen. Moet ik daar iets mee? Verdrietig zijn, gefrustreerd, bang voor een eenzame toekomst? Nee, vandaag realiseerde ik me dat ik er niets mee hoef te doen. Dit gevoel is op dit moment wat ik voel en dus is het goed. Het verandert vast weer of misschien ook niet en dat is dan ook goed.

Eén ding weet ik wel heel zeker. Valentijnsdag is leuk, omdat het een dag is waarop veel mensen toch even stil staan bij hun (potentiële) lief en misschien elkaar ook verrassen vanuit hun hart en niet vanuit hun portemonnee. Ik ben wel benieuwd naar jullie mooiste, liefste verrassing voor je lief al dan niet op Valentijnsdag. Willen jullie het me vertellen?

Share and Enjoy:
  • Facebook
  • Twitter
  • Add to favorites
  • LinkedIn
  • email

  11 Responses to “Bittersweet Valentine”

  1. Jouw ex heeft duidelijk zijn kans gemist. Met dat kleine beetje dat ik van je weet vind ik je nu al een heerlijk mens. En je hebt duidelijk ook een grote snapper 😉

    Veel mannen kunnen er niet tegen dat hun partner misschien wel eens slimmer dan zij zijn. Ego’s en zo. Dat staat het zien van het voordeel in de weg.

    Bij deze wil ik graag de meneer die jij uiteindelijk echt ook gaat vinden nu al feliciteren met de groei die hij in jouw bijzijn gaat meemaken.

    Drie zoenen voor jou; xxx

  2. […] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Eugène van den Hemel, Peter Warringa, Menura Hattu, Jet Labrie, Jet Labrie en anderen. Jet Labrie heeft gezegd: Bittersweet Valentine, mijn nieuwe blog. http://www.retje.nl/bittersweet-valentine/ #retjeblogt […]

  3. Lieve Jet,

    Warvis heeft het mooi verwoord.

    Ik heb jou even meegemaakt als collega in een niet zo’n fijne periode van je leven volgens mij. Verbaasd eigenlijk dat je ‘pas’ in 2008 gescheiden bent. Mooi om je blogs te lezen nu en te zien hoe je in het leven staat.

    Valentijnsdag vind ik net als jij leuk om mensen om me heen te verrassen. Net als op andere momenten, maar valentijnsdag pak ik er zeker bij. En dan zit het in de kleine dingen geen grote spectaculaire verrassingen.

    liefs. M

  4. Jouw blog heeft me zoals zo vaak aan t denken gezet..

    De liefde voor mij betekent op dit moment loslaten.. De liefde tussen partners is in de meest ideale situatie dat je jezelf kunt zijn..Natuurlijk zijn mensen onderhevig aan verandering, zoals alles in de wereld.. Maar in echte pure liefde, neem je de veranderingen zoals ze zijn. Liefde bestaat dus ook uit acceptatie van de persoon zoals hij of zij is en niet zoals je graag zou willen dat hij/zij is. Geef je geliefde en de liefde de ruimte. Laat je geliefde de mooiste kanten van zichzelf zien die jij in hem of haar ziet, wees dankbaar dat je het mag zien en dat je geliefde kiest voor jou!

    Liefs Menura

  5. Leuk hoor je bloggen te lezen. Goede gedachten mooi verwoord. Ga zo door!!
    Paul heeft de hele nacht liggen dromen dat hij een blogg moest schrijven, maar niet kon bedenken waar over!
    Ik geloof dat hij nog nooit een blogg gezien heeft!!! Ik heb hem wel over jouw bloggen verteld.
    Hij is net als Job, niet erg digitaal.
    Liefs Jip

  6. hey held van mij,

    Fijn om je gedachtenspinsles te lezen.
    Liefde is zo’n ongrijpbaar iets. Ik sluit me aan bij Menura. Het heeft ruimte nodig, zodat het vrij kan spelen en optimaal kan schijnen. Het klinkt overigens alsof je je dit juist goed beseft. Je probeert het niet vast te grijpen en te kneden, je zet het deurtje van het kooitje open en laat het gaan. Het enige waar ik als klein broertje natuurlijk wel op wil reageren is de twijfel over of je het ooit zal of wil voelen. Tuurlijk wil je het voelen. Het is zalig als een liefde je lief heeft. We all want that. So dont kid yourself. Of je het zal voelen ligt aan jou. Ja, je bent voor je gevoel misschien een paar keer op de bek gegaan en bent daardoor wellicht wat sceptisch, maar het wil niet zeggen dat jij alleen maar dit soort liefdes op je pad zal krijgen. Je bent geen onderdeel van een formule: Jet + liefde= auw.’ Liefde comes and goes as it pleases en heeft geen geheugen. Wij, mensen, geven het kleur gebaseerd op onze ervaringen.
    Ik bedoel dit allemaal niet betweterig. Uit je column komt dus juist naar voren dat je het ruimte geeft, maar ‘ik geloof in liefde’ en ‘ik weet niet of ik het ooit nog zal voelen’ gaan in mijn ogen niet samen. Het voelt dan toch als een beschermmuurtje bouwen. Met andere woorden… je bittersweet valentinestukje klinkt fijn of gezond of hoe zeg je dat, het klinkt juist, maar je mag van mij NOOIT meer schrijven ‘of je het ooit nog wel zal voelen’.
    Jij bent 1 van mijn favorieten beings op deze aardkloot en ik wens je toe dat je de liefde echt de vrijheid geeft en het toch niet stiekem onbewust de vleugels clipt.
    Si?
    Mijn trooper, ik zie je snel…. Bro

  7. Jammer dat je al zo lang niet meer schrijft. Je schrijft zo fijn!!! Leuk om deze blog weer terug te lezen. Zoen Barbara

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

   
© 2011 Retje blogt Suffusion theme by Sayontan Sinha