De afgelopen week heb ik de hele week in bed gelegen, geveld door de griep.  Op zich al vervelend genoeg, maar ik weet het gelukkig altijd nog een beetje erger te maken: mijn eigen bijwerkingen te creëren… Zo heb ik na een paar dagen het piekeren tot een kunst verheven en zie ik door de beren de weg niet meer. Een andere heel interessante bijwerking is dat ik het eigenlijk heel zwak vind dat ik ziek ben. Ook een heel nuttig gevoel. 

De afgelopen dagen heb ik als een soort buitenstaander af en toe naar mezelf gekeken en me hier enorm over verbaasd. Laat het los! Wees niet zo streng voor jezelf! Dit soort gedachten vlogen door mijn hoofd, maar dat is altijd makkelijker gezegd dan gedaan. Althans zo heb ik het tot nu toe vaak ervaren. Maar deze week lukte het me af en toe wel om het los te laten en minder streng te zijn voor mezelf. Waarom?

Misschien heel gek, maar voor een groot deel door Twitter. Wanneer ik deze week een zelfmedelijden- of klaagtweet de wereld ingooide, schreef ik het als het ware al van mij af. De lieve reacties hierop waren een bonus, die me dan weer aan het lachen maakte en waardoor ik me realiseerde dat het allemaal reuze meevalt. De kracht van het schrijven. Grappig, want mijn moeder raadt mij al mijn hele leven lang aan om dingen van me af te schrijven en dat vond ik altijd eigenlijk onzin. En nu merk ik dat het werkt. Niet alleen door het zelf tweeten, maar ook door tweets van anderen.

Eén van de mensen die ik volg op Twitter is Robbert Paul de Vries (@_Roodbaard) en hij is een nieuw initiatief begonnen: #JOUW2011. Al in december tweette hij uitdagende vragen als “Wat is jouw 2011?”. Met zijn programma JOUW2011 wil hij mensen helpen datgene te bereiken wat zij verdienen. Dat kan je natuurlijk uitleggen als een glad verkooppraatje voor een training of seminar, maar door zijn tips op de site is het, in elk geval voor mij, meer dan dat. Zijn 1e tip hield in dat je een lijstje van 200 dingen moest maken die je leuk vindt om te doen in 2011. Ik heb dat lijstje nog niet af, want dat kost natuurlijk wel tijd, maar het speelt wel de hele tijd door mijn hoofd. En iedere keer als ik weer iets heb bedacht, schrijf ik het op en wordt het echter, beklijft het meer.  Elke dag is er een nieuwe tip, die ik nog lang niet allemaal heb opgevolgd, maar waardoor ik er weer mee bezig ben.

En vandaag las ik via Twitter een nieuwe inspirerende column ‘Belangen van Evenwicht’van Linda Ruigrok (@Linda_Ruigrok) die zij heeft geschreven voor het nieuwe E-zine STL . Hierin schrijft ze onder andere over hoe de kritische blik de valkuil is en dat we vaak veel te kritisch naar onszelf kijken. Nu is het helemaal niet gek om af en toe kritisch naar jezelf te kijken, maar dat kan je op twee manieren doen. Streng of mild. En zoals Linda het zo mooi verwoord “Mildheid is het toverwoord.” Ze heeft gelijk.

Ik volg natuurlijk niet alleen Linda en Robbert op Twitter. Ik zou hier nog veel meer namen kunnen noemen van tweeps die mij opvrolijken, keihard aan het lachen maken, me aan het denken zetten, meeleven, me nieuwe informatie geven of gewoon heel lief zijn. Maar zij sluiten op dit moment wel heel goed aan bij waar ik over nadenk. Toeval? Toeval bestaat niet.

Ik ga liever zijn voor mezelf, net zoals ik dat meestal ook ben voor de mensen om me heen. De beren op de weg zijn verdwaald of in ieder geval voor nu verdwenen, weggejaagd door de kracht van het geschreven en gelezen woord.

Share and Enjoy:
  • Facebook
  • Twitter
  • Add to favorites
  • LinkedIn
  • email

  9 Responses to “Door de beren de weg niet meer zien of waarom ik Twitter zo leuk vind”

  1. Een van mijn voornemens dit jaar is om te reageren op de blogs die ik lees. Gewoon, omdat mensen er hun best voor doen en het een kleine moeite is 🙂 Dus bij deze:

    Allereerst beterschap natuurlijk! Maar dat had ik op Twitter al gezegd. En schrijven en reacties krijgen (dat is het verschil met bijv. een dagboek) kan heel verhelderend werken. Het kan je meer overtuigd maken van wat je al vond en daar sterker in laten staan. En het kan je eens brengen tot een heel ander, nieuw standpunt. Al met al levert het vaak een heleboel op. Leuk dat je dat aan het ontdekken bent!

    X.

  2. mooi blog weer en bedankt voor de tips want dat zijn het voor mij weer.
    Beetje mild zijn voor jezelf is zo makkelijk nog niet hè.

  3. Heel mooi beschreven! FIjn dat je ook de kracht van het schrijven ervaart. En van het gelezen woord, zoals je dat noemt. Ook je eigen geschreven woord is zo verhelderend om te lezen! Het kan je verbazen, ontroeren, trots laten voelen, teleurgesteld, … altijd een reflectie waar je wat mee kunt doen.
    Voor mij was het ook weer een spiegel om te lezen over de mildheid waar ik zelf over geschreven heb. Na het douchen gisteravond, voelde ik me een stuk beter, keek in de spiegel en dacht, lekker ik voel me krachtig! En meteen daarachteraan: waarom krijg ik daar een blij gevoel van? Als ik me nou niet zo lekker voel en mild naar mezelf kijk, kan ik ook blij zijn. En het voelde als een zachte golf.
    Ik zie mijn beren van vandaag langzaam van het pad afgaan…..pffff……
    Dankjewel.
    x

  4. Wat een mooie, lieve reactie. Dank je wel ;-).

  5. Beterschap Jet!
    Heb er nog nooit over gedacht hoe ik mezelf vind, eigenlijk ook niet hoe ik anderen vind. Ga er om te beginnen van uit dat iedereen aardig is, tot het tegendeel is bewezen (net als een kind). Maar ik ben erg dol op Jobs familie, zoals je weet.

  6. tjonge er is toch een erfelijke factor in het spel, wat komen die beren mij bekend voor! Zijn ze groot,bruin en dreigend of klein, sluw en hardnekkig? De laatste lossen niet makkelijk op als het zonnig wordt, maar door te schrijven krijgen ze er de pest in. Ga er mee door! je MAm

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

   
© 2011 Retje blogt Suffusion theme by Sayontan Sinha